درود بيكران بر شيرزنان سرزمينمان / سياووش جليلي

اگر تاريخ ديروز ميهن مزين به نام قره العين,قمر الملوك وزيري، محترم اسكندري، زينب پاشا و ... بود، امروز نام دست اندركاران كارزار زرين يك ميليون امضا نگين ايران زمين است.

چشم داشتيم باد بهار مژده نوروز دهد ولي خبر آورد كه دگر بار دام بي مرام گستردند و مرغان حق گو و دادجو اسير كردند تا شادي جشن سال نو ازكام بدزدند.

اما...اين عيد زنجير، اسفند زندان و بند، و نو بهار زار بي ثمر نخواهد بود. زمان سكوت برهوت، نخوت مردانه و چرند، گردنفرازي رجالانه و پر گزند گذشته است. زنان بال هوشياري و آگاهي گشوده اند و ترانه برابري و دادگري از كنج قفس سروده اند. شراره اميد و تلاشتان قفس درهم خواهد شكست.

از اين سوي كره خاكي، از وراي اقيانوس هاي اطلس و آرام، آنجا كه آدمي را صرف نظر از جنسيت و نژادش ارج مي نهند، پشتيباني خود را تقديم مي كنيم. مي دانيم كه روزگارتان دشوار است، مي دانيم چه روزهايي را با خستگي و سرخوردگي سر نمي كنيد، اما اميدواريم قلب هاي مردان و زناني كه از اين كنج گيتي براي شما و آرمانتان مي تپد و زمزمه هايي كه در پيشگاه پروردگار داد، ايزد آزادي، و خداي
آزادگي پيروزي و رهاييتان را مي طلبند، مرهمي هر چند اندك بر زخم هاي شما باشد.

شرمگينانه مبلغي بسيار ناچيز پيوست اين نامه كرده ام. مي دانم كه كار به جايي نخواهد برد اما دانشجو هستم و دستانم بسته...

تنها اميدوارم ديوان توهم اين مبلغ اندك را بهانه و سند ارتباط با بيگانه نشمارند كه همياري ايرانيان برون مرزي را نشايد وابستگي به بيگانه دانست كه تنها نشانه ريسمان پر توان يكدلي و هم پيماني ايرانيان سرتاسر گيتي براي تغييري مثبت مي باشد.

روزگار عار، دوران كوران و ساعت اسارت به سر خواهد آمد. اطمينان دارم كه به لطف تلاش و خودگذشتگي تان روزي مقام زن را آن گونه كه بايد و شايد ارج خواهند گذاشت، دختران ايران را به چشم انساني كامل خواهندنگريست، و دگر بار آنچه بر زنان بي پناه اين مرز و بوم كه سرگذشتشان را هر روز مي شنويد و برايمان بازگو مي كنيد بر سر مادرهايمان، خواهرهايمان، دخترانمان، همسايگانمان، همكلاسي هايمان و همنوعانمان نخواهد رفت.

باشد كه اين نوروز روزي نو براي آزادي، برابري و دادگري به ارمغان آورد.

۲۵ اسفند ۱۳۸۵(۱۶ مارس ۲۰۰۷)