گامی در راستای اهداف کمپین / عرفان افضلی

شاید با دیدن یک فعال مرد در عرصه جنبش زنان تعجب کنید اما من هم برای خود دلایلی دارم که حضور خود را تأیید می کنم.

از من خواسته شده در خصوص جمع آوری امضاء برای کمپین تجربه های خود را در اختیار قرار بدهم که برای پیشبرد اهداف کمپین این امر را اجرا می کنم.

در ابتدا که تصمیم گرفتم کار جمع آوری امضاء را آغاز کنم با خود می اندیشیدم که در کجا می توان این مهم را به نحو احسنت عملی سازم؟ آیا در ایستگاههای مترو که مردم فرصت بسیار کمی دارند می توان؟ آیا در پارک ها و سینما ها که مردم برای فرار از دغدغه های زندگی به آنجا پناه آورده اند چطور؟ درب منازل افراد نیز جای بدی برای اخذ امضاء نیست به شرط اینکه توسط پلیس به اتهام اخاذی و مزاحمت دستگیر نشویم. خلاصه چند روز با خود کلنجار می رفتم تا بهترین نشانگاه را پیدا کنم جایی که مردم صرفا پیرامون اهداف کمپین در آنجا جمع می شوند و فرصت کافی جهت گوش سپردن به حرف های ما را خواهند داشت. سر انجام مکان دلخواه خود را پیدا کردم. درست حدس زدید دادگاه خانواده، مکانی که همه روز تعداد قابل توجهی از زنان به آنجا مراجعه کرده و پیگیر مطالبات خود هستند. آری، زنانی که از فرط ظلم های وارده از سوی مردانی فاقد هرگونه شعور انسانی که آنقدر عرصه را بریک زن مظلوم تنگ کرده که حتی راضی می شود از کمترین حقوق خود یعنی مهریه و نفقه بگذرد و تنها حضانت فرزندان خود را بر عهده بگیرد تا بتواند طلاق خود را بازستاند. آری اینجا همان جایی است که می توان با ابراز همدردی و تشریح اهداف کمپین آنان را برای امضاء کردن طومار متقاعد نمود.

بهتراست در اینجا به چند نکته امنیتی اشاره کنم تا خدای ناکرده مشکلی برای عزیزانی که کار میدانی انجام می دهند بوجود نیاید:

1- حضور در این اماکن نیازمند داشتن یک سناریوی پوششی است مثلا معرفی خود بعنوان یک خبرنگار و یا دانشجو می تواند اثر گذار باشد.

2-همچنین عدم مراجعه مستمر به یک محل خاص به جهت به وجود نیامدن حساسیت.

3- ابراز احساسات و همدردی با مراجعه کنندگان و جلب اعتماد آنان جهت امضای طومار.

امیدوارم به کمک این تجربه بتوانیم گامی در راستای اهداف کمپین برداریم.