دیدار با خانواده های بنی یعقوب و نظر آهاری

دیدار با خانواده های بنی یعقوب و نظر آهاری

به گزارش روز انلاین جمعی از فعالان جنبش زنان، روزنامه نگاران و فعالان جنبش دانشجویی، عصر روز شنبه، با حضور در منزل خانواده های ژیلا بنی یعقوب روزنامه نگار و فعال جنبش زنان، و شیوا نظرآهاری عضو کمیته گزارشگران حقوق بشر، ضمن اظهار همدلی با خانواده های این دو زن زندانی با خانواده هایشان گفت و گو کردند.

یکی از فعالان جنبش زنان با اعلام این خبر گفت: حدود ساعت 6 به خانه ژیلا بنی یعقوب رفتیم. مادرش نگران تماس نگرفتن ژیلا بود و می گفت از زمان بازداشت تا کنون دو بار و هر بار یک دقیقه با خانه تماس داشته است اما دو روز است که از او بی خبریم. و از همسرش بهمن احمدی امویی هیچ خبری نداریم و از روز بازداشت تا کنون تماسی با خانه نداشته است.

خانواده بنی یعقوب از پی گیری های مکرر در دادگاه انقلاب، مجلس شورای اسلامی و شعبه ای که برای پی گیری وضعیت زندانیان، در کنار زندان اوین نصب شده و از بی نتیجه بودن ای پی گیری ها خبر دادند.

فعال مصاحبه کننده با روز همچنین از حضور این جمع در ساعت 7.30 عصر دیروز در منزل پدری شیوا نظرآهاری فعال جنبش زنان و همنین دانشجوی پی گیر مسائل حقوق بشری خبر داده و اظهار داشت: در منزل وی نیز خانواده از نحوه دستگیری شیوا گفتند و اینکه با وجود مراجعه های مکرر به دادگاه انقلاب و زندان اوین و دفتر پی گیری واقع در خیابان برادران مظفری، و با وجود یک بار تماس شیوا که غیر مستقیم مکان نگهداری خود را اوین گفته، نام او در هیچ یک از فهرست های زندانیان وجود ندارد.

به گفته وی فعالان جنبش زنان همچنین در این جمع در مورد شرایط موجود و نقش فعالان اجتماعی بویژه زنان صحبت کردند. به گفته یکی از این فعالان، فعالان جنبش زنان در بطن وقایع اخیر حضور داشته اند و هرگز از بدنه جامعه جدا نشده اند زیرا خواسته های آنان از خواسته های عمومی مردم جدا نبوده است. همچنین برخی دیگر از فعالان از نیاز به بازخوانی استراتژی های جنبش های اجتماعی و داشتن تحلیل های نو سخن گفتند. زیرا با وضعیت پیش آمده، پرسشهای نویی مطرح است. پرسشهایی که هدف فعالان اجتماعی را تعیین می کند.

ژیلا بنی یعقوب و همسرش بهمن احمدی امویی در نیمه شب 30 خرداد88 در منزلشان بازداشت شدند و شیوا نظر آهاری که درست یک ماه از زمان بازداشت او می گذرد، در محل کارش بازداشت شد.

نگرانی خانواده های زندانیان، پس از انتشار خبر کشته شدن سهراب اعرابی در زندان اوین و اعلام این خبر به خانواده وی، بعد از قریب یک ماه افزایش یافته است.

جنبش زنان با همه سختی ها حضور دارد /زندانیان سیاسی را آزاد کنید

همچنین کانون زنان ایرانی نیز دراین باره گزارش داد:
جمعی از فعالان جنبش زنان ، روزنامه نگاران و فعالان حقوق بشر با خانواده ژیلا بنی یعقوب روزنامه نگار و فعال جنبش زنان دیدار کردند تا به خانواده او بگویند که ژیلا تنها نیست و در قلبشان جای دارد. آنها تاکید کردند که او را فراموش نکرده اند .این دیدار دومین دیداری بود که در این روزها از خانواده ژیلا بنی یعقوب انجام شد . چند روز قبل نیز تعدادی از فعالان جنبش زنان برای ابراز همدردی با مادر ژیلا به منزل آنها مراجعه کردند .

ژیلا و همسرش بهمن احمدی اموئی 30 خرداد ماه و درست یک هفته پس از انتخابات ریاست جمهوری ساعت یک نیمه شب در منزلشان دستگیر و به زندان اوین منتقل شدند. اکنون 23 روز از بازداشت این دو روزنامه نگار و فعال اجتماعی می گذرد اما خبر دقیقی از وضعیت آنهاو اتهام شان در دست نیست. ژیلا بنی یعقوب روز گذشته ( یکشنبه ) و پس از دو هفته بی خبری خانواده اش در تماس کوتاهی خبر از سلامتی اش داد. او در این گفتگوی کوتاه تلفنی گفت:« که تاکنون خبری از آزادی اش نیست و برای سپردن قرار کقالت و...نیز به او توضیحی داده نشده است .»بهمن احمدی هم تاکنون از زمان دستگیر ی اش هیچ گونه تماسی با خانواده اش یا خانواده ژیلا برقرار نکرده است .این ها در حالی است که صبح دوشنبه( امروز ) تعدادی از روزنامه نگاران دربند با خانواده های شان دیدار کردند محمد قوچانی و رضا تاجیک از این جمله بودند که با تماس با خانوادهی شان از آنها خواسته شد که برای ملاقات به زندان اوین بروند. اما ژیلا و بهمن تاکنون از این حق قانونی بی بهره بوده و مسوولان زندان تماسی در این باره با آنها نداشته اند .

همچنین خانواده ژیلا به تازگی دریافته اند که آلبوم های خانوادگی ، سی دی ها و دست نویس های ژیلا و بهمن به جز موبایل و کامپیوتر های شان از خانواده این دوروزنامه نگار برده شده است .

در دیدار روز شنبه فعالان زن ، روزنامه نگاران و فعالان حقوق بشر آنها همگی خواستار آزادی هر چه زودتر این روزنامه نگاران و دیگر زندانیان سیاسی شدند . جلسه روز شنبه که در آن تعداد زیادی از فعالان جنبش زنان هم حضور داشتند با ذکر خاطرات مشترکی هم همراه شد. زنانی که همه شان طعم زندان و رفتن به بند 209 زندان اوین را چشیده اند .

سوسن طهماسبی فعال جنبش زنان از خاطرات مشترکش در زندان با ژیلا می گوید . زمانی که آن دو و 31 نفر دیگر از فعالان جنبش زنان برای همدردی با دوستان شان مقابل دادگاه انقلاب حاضر شدند اما خیلی زود از زندان اوین و بند معروفش سر در آوردند. بندی که همه انها ان را ازنزدیک لمس کرده اند و با سختی هایش اشنا هستند .

سوسن از خودش و ژیلا می گوید که در بند مشترکی با هم به سر می بردند او از ناراحتی شدید معده و بیماری آسم ژیلا می گوید و امیدوار است ژیلا بتواند با توجه به آب آلوده بند 209 زندان اوین که قابل آشامیدن نیست مشکلات را تحمل کند او تاکید می کند :« ژیلا همان موقع هم وقتی ازآب زندان نوشید دچار مشکلات جدی روده و معده شد. »

مادر ژیلا هم که تا آن روز خبری از فرزندش نداشت روبه جمعی که آنها را مثل فرزندان خود می داند می گوید :«ما حتی نمی دانیم که ژیلا و همسرش برای چه در خانه شان دستگیر شده اند آنها یک سالی بود که در روزنامه ای کار نمی کردند و اگر هم به عنوان روزنامه نگار گاه گاهی مطالبی می نوشتند جز حقایق نبوده است آنها در دانشگاه های روزنامه نگاری آموخته اند که پس از هر اتفاقی آن را بی طرفانه گزارش دهند آیا این جرم است ؟ بی خبری از ژیلا و بهمن هر دو خانواده را در رنج و عذاب قرار داده است . امیدوارم مسوولان هرچه زودتر این زندانیان بی گناه را آزاد کنند .»

در ادامه این نشست صحبت هائی هم درباره نسبت جنبش زنان با رویدادهای اخیر شد و تعدادی از حاضران نظرات خود را بیان کردند .

آیدا سعادت ،فعال جنبش زنان می گوید :«برای ادامه حرکت های گروهی همچون جنبش زنان زمان لازم است اتفاقات این دوره بر فعالان اجتماعی فشارهائی وارد کرده و با توحه به مرور زمان اعتراض ها و فعالیت این کنشگران هم سازماندهی می شود »

شادی صدرحقوقدان هم تاکید می کند :«مانیازمند تحلیل سیاسی مرتبط با جنبش زنان و حوادث رخ داده شده هستیم چون باید بدانیم که از این پس هیچ چیز مثل سابق نخواهد بود و در روش و تاکتیک باید تجدید نظر کنیم .».

به گفته صدر بهتر است در شرایط فعلی سوالهای اصلی مان را طرح کنیم و نسبت جنبش زنان را با جنبش دمکراسی خواهی دریابیم و اینکه ما کجای این جنبش ایستاده ایم .

پروین اردلان ، دیگر فعال جنبش زنان نیز با این نظر شادی صدر موافق است :«با طرح سوال موافقم و پیش از این هم این پیشنهاد را داده بودیم اما اینکه جنبش زنان از اتفاقات اخیر عقب بوده یا منفعل عمل کرده را قبول ندارم ما حضور داریم و پی گیر مطالبات و خواسته هایمان نیز هستیم .جنبش های اجتماعی در جامعه بستری را ساخته بودند که اکنون نیز ان را تداوم خواهند داد »

هر چند بحث های پراکنده دیگری نیز در این باره مطرح شد اما حاضران در جمع باز هم خواستار آزادی زندانیان شدند تا بار دیگر با حضور دوستان شان در شرایط مناسب تری بحث های شان را ادامه دهند .