تنها يك دليل براي كمپين:آگاهي

اگر نام منصور حيات غيبي برايتان آشنا نباشد، قطعا سنديكاي كارگران شركت واحد اتوبوسراني تهران را، كه او عضو هيات مديره اش است، مي شناسيد. تشكلي مستقل كه در سال هاي اخير برجسته ترين نمود مبارزه طبقه كارگر ايران در راه دستيابي به حقوقش بوده و عليرغم فشار سركوب همچنان در اين مسير استوار مانده است. سنديكا بنا داشت براي زنان كارگر عضو كلاس هاي آموزشي برگزار كند كه به گمانم فشارگسترده، اين مجال را از آنان گرفت. پيشتر هم از منصور سنديكايي ديگري، يعني دبير سنديكا، منصور اصانلو(يا آن گونه كه خود اعضاي سنديكا صدايش مي كنند: منصور خان) حرف هايي در زمينه حقوق زنان شنيده بودم؛ حتي وقتي كه پس از آزادي از بازداشت موقت چندين ماهه براي ديدنش رفته بوديم، وقتي كه زنان و دختران مشغول پذيرايي از جمع مردانه ما بودند، مي گفت هم زندان رفتن ما سنديكايي ها مايه رنج زنانمان شد و هم آزاديمان. و به خود(و به ما)بابت ژست هاي روشنفكرانه و برابري طلبانه و عملكرد خلاف آن ايراد مي گرفت.

چند روز پيش منصور حيات غيبي در جلسه اي از مسايلي كه طبقه كارگر با آن روبرو است مي گفت: نبود بيمه بيكاري، دادگاه هاي نا عادلانه، بي قانوني و.... از تاثير آموزش و آگاهي در برابر اين مشكلات و اين كه چگونه پنجاه خانواده كارگران سنديكايي كه حاضر به امضاي تعهد هاي تحميلي نيستند و از كار بيكار شده اند، به نيروي همين آگاهي توانسته اند ماه ها در مقابل اين فشارها ايستادگي كنند. او سپس براي تاكيد بر آن چه مي گفت از كمپين يك مليون امضا مثال آورد، از اينكه چگونه بردن آگاهي به ميان زنان ايراني و آشنايي آن ها به حقوقشان خواهد توانست به پيدايش جامعه اي آزاد وانساني و عاري ازنابرابري پديد بياورد. و به ضرورت اتحاد و پيوند گسترده با توده هاي مردم اشاره كرد، كه چگونه در نبود آن امسال تجمع 22 خرداد به آساني سركوب شد وسال گذشته نيز اعتصاب رانندگان سنديكاي اتوبوسراني تهران.

حرف هاي ساده و بي پيرايه منصور حيات غيبي روشن مي كرد كه چگونه كسي كه طعم شكلي از نا برابري را چشيده و ستمي (طبقاتي) را تجربه كرده است، به آساني مي تواند شكلي ديگر از نابرابري و ستم (جنسيتي) را درك كند، ولو آن كه خود مستقيما از آن آسيبي نديده باشد. از اين مهمتر، روشن مي كرد كه نيروي آگاهي چگونه ايستادگي در برابر بي عدالتي را رقم مي زند. نيرويي كه اگر تنها دستاورد كمپين بردنش به ميان مردم(زنان و مردان) باشد، دليلي كافي براي مشاركت در آن است.