|
خانه هايي براي يك ميليون امضاء / فخرالسادات محتشمي پورشنبه28 بهمن 1385 پنج شنبه : جلسه کمیته ارتباطات کمپین یک میلیون امضا مکان : منزل خانم مقدم چه دست پختی دارد این دوست نازنین ما زیست محیطی است و غذاهایش عمدتا گیاهی است می گوید من یکی از مادران این کمپینم که همانطور که نگران صلح هستم و محیط زیست نگران حقوق زنانم و نگران تبعیض ها . می گوید من از زندان نمی ترسم . بچه ها بزرگ شده اند و شوهرم با من همراه است . راستی چرا زندان !؟ می گوید تو را به خدا همت کنید امضاها زودتر جمع شود . کار زیاد است باید برنامه های دیگر را پیش برد . همه حرف دارند . همه ایده دارند . یکی از مهران مدیری خرده می گیرد و از لودگی هایی که طنز نیست می گویم بد نیست زرشک طلایی مانندی برای ناقضین حقوق زنان در نظر بگیریم و البته یک نماد زیبا هم برای مدافعین حقوق زنان کاری که ما در وزارت کشور برایاستانداران و فرمانداران همراه با سیاست ها و برنامه هایمان می کردیم . حالا که مسئولان دولتی حوزه زنان ، خود تبعیض را رسمیت می بخشند لااقل اکتیویست ها کاری کنند که خدا را خوشاید و بندگان منصف او را یک میلیون امضا برای تغییر قوانین یک اقدام حداقلی است برای آرمان بزرگ برابری جنسیتی این حرکت مدافعان و پشتیبانان زیادی دارد در سراسر کشور . هرکس فقط امضا نمی کند بلکه به سهم خود تلاش می کند برای جمع آوری امضا وهمه تلاش می کنند برای عمومیت بخشیدن به آن تقریبا کسی نیست که از هدف جمع آوری امضاها آگاه شود و خود امضا نکند از زن و مرد چون این برابری به نفع جامعه است نه زنان به نفع سلامت جامعه است و امنیت آن پیر و جوان امضا می کنند جوان برای خودش و پیر برای فرزندش شاید هم برای آبروی کشورش و دینش این زنان که هرکدام دغدغه خانواده و مشاغل رسمی و غیر رسمی خود را هم دارند وقتی برای پیگیری یک هدف واحد در کنارهم قرار می گیرند چه محفل گرم و صمیمی ایجاد می شود وقتی این جلسات در خانه ها برگزار می شود با حضور مادران ودختران چقدر موثرتر است . در این خانه ها همه صاحبخانه اند و میهمانی وجود ندارد . بحث های خارج از موضوع هم زیاد است فقط طرح می شود وای چقدر کار داریم و وقت چقدر تنگ است |