گزارشی ازپنجاه و سومین کمیسیون مقام زن (CSW)

تغییر برای برابری -خدیجه مقدم - امروز دوازدهم ماه مارس است و نشست های کمیسیون مقام زن همچنان در سازمان ملل ادامه دارد. در تمام سالن ها دو ساعت به دو ساعت پانل ها و کارگاه های مختلفی با موضوع های متفاوت برگزار می شود. ساعت 9 صبح هر روز، در سالنی، برنامه های همان روز برای شرکت کنندگان سازمان های غیر دولتی تشریح می شود تا همه در جریان برنامه ها قرار بگیرند. روزنامه ای هم هر روز منتشر می شود که گزارش نشستها و اتفاقات روز قبل را می نویسد. هر کس بنا به علاقه و رشته فعالیت خود برنامه روزانه اش را تنظیم و حرکت می کند. بخاطر همین جمعیت زیادی دائم در حال حرکت هستند. زنان با پوشش های گوناگون از چادر مشکی با روبنده گرفته تا لباس های ساده یا پر نقش و نگارسنتی و غالبا بدون آرایش و یا آرایشی ملایم دیده می شوند. همه در کمال آزادی و راحتی لباس پوشیده اند و در کنار هم می آموزند و آموزش می دهند.

به جمع زنان اوگاندایی برای شرکت در نشست شان می پیوندم و خودم را معرفی می کنم که از ایران آمده ام. یکی از زنان با فریاد هیجان انگیزی می گوید "خدیجا ما تو را می شناسیم و برای آزادی تو خیلی تلاش کرده ایم." همه اشک به چشم می آورند، مرا در آغوش می گیرند، ابراز احساسات می کنند و کلی با هم عکس می گیریم. یاد زنان تونسی می افتم که آنها هم بعد از شنیدن نام من کلی ابراز احساسات کردند. یاد همه زنانی می افتم که سالها در زندانها پوسیدند و کسی حتی نامی از آنها نشنیده است، شرمنده می شوم، اما به ارزش ارتباطاتی که اینجنین امروزه در خدمت روابط انسانی قرار گرفته پی می برم، چرا که برای مدت بسیار کوتاه بازداشتم برای فعالیت در کمپین، این زنان از اقصی نقاط دنیا هم نام مرا می دانند وهم هر آنچه که بر سر من و دوستان کمپینی ام آمده می دانند.

با زنان مراکشی در میهمانی زنان تایوانی در باره کمپین یک میلیون امضا و تغییر قوانین در کشورشان صحبت می کنیم. می گویند قوانین تغییر کرده، ولی تا فرهنگ تغییر کند سالها طول خواهد کشید. ما تا حدودی خیالمان از قوانین راحت شده و در حال حاضر به کمک دولتمان پروژه های بهداشتی و فرهنگی اجرا می کنیم.

ضمنا گروههای مختلف زنان برای تاثیر گذاری بر قطعنامه پایانی کمیسیون مقام زن، از روزهای آغازین اجلاس دور هم جمع می شوند و بند بند آن را نقد کرده و نظر خود را برای تغییر قطعنامه با نمایندگان دولتهای خود به بحث و گفتگو می پردازندکه البته ما از این امکان محروم هستیم.

این اجلاس در روز سیزدهم ماه مارس با تصویب قطعنامه نهایی به پایان می رسد، و برای برگزاری اجلاس کمیسیون مقام زن در سال آینده که پانزدهمین سال برگزاری کنفرانس پکن است، تلاشهای خود را آغاز می کند.