سیمون

دنیای عجیبیست سیمون

دنیای وارونه

بازگشت به عصر حجر

جنگ و نابرابری

می کشند همدیگر را

و بمب می زنند

به پیام صلحی که

ناامیدانه و خسته

در هوا غلت می زند

هیج چیز در اینجا مرا

به آشنایی فرا نمی خواند

سرمای جانسوز و باد

صدای کلیسا

که فقط کمی یکنواخت تر است

از اذان

غزه غزه غزه

بمب بمب بمب

هوا خاکستریست

و ناگهان اسم تو

در اخبار و

در نامه های همیشگی تکراری

لحظه ای به یادم می آورد

که تویی وجود داشت

لحظه ای حسی شاد

مثل به دندان کشیدن سیبی سبز و ترد

و روز شروع می شود

ستاره

برلین