چون اعتراض دارم پس وجود دارم

علت عدم تساوی حقوق زن در برابر مرد اگر بطور ریشه ای بررسی کنیم برمی گردد به طرز نگاه
تاریخی و سنتی و مذهبی ما در طول تاریخ که هستی در حال تغییردگرگونی است. جوامع در مسیر رشد و تحول و تکامل علمی و فلسفی و انسانی است. حتی مذاهبی که پاسخگوی نیازها و ضرورتها و مقتضیات سیاسی و اجتماعی روز نبوده اند با تجدید نظر و رنسانس فکری و اعتقادی خود را متناسب با زندگی عاقلانه و منطقی و علمی نموده اند.

روزگاریکه در قرون وسطی زن را موجودی پست و حقیر می پنداشتند تاجائیکه نیچه فیلسوف قرن نوزدهم آلمان می گوید به سراغ زنها که میروید.... نگاه مردها در جوامع گوناگون بشری تگاهی شرم آور بزنها بوده است و همچنین این نگاه نیز موجب شده است که امر بر زنها هم مشتبه شود و خود را در برابر مردها موجودی ضعیفتر وذلیلتر احساس کنند و تبدیل به عروسکی شوند که باید موجودی بی اراده تا جائیکه اجازه اندیشیدن و انتخاب کردن را بخود ندهند و این مردان هستند که باید درباره سرنوشت زنها تصمیم بگیرند و نیاز نباشد که از زنها پرسیده شود که نظر آنها درباره مسائل زندگی شان چیست زیرا در نگاه مردها حق انتخاب و صدور هر گونه مجوزی برای زندگی زنها با مردهاست چه درباره لباس چه درباره حضور در جامعه و چه درباره همسر دوم مرد که این لایحه اخیر ارسالی به مجلس شورای اسلامی ایران از آنگونه موارد است که این اجازه را از زن اول سلب و به شوهر اختیار میدهد که همسر دوم خود را بدون کسب رضایت همسر اول اختیار کنند و موارد دیگر زندگی هم بهمین منوال استکه موجب شده است کمپین و جنبش جمع آوری یک میلیون امضا تشکیل می شود.

اکنون زمان آن رسیده استکه کلیه انسانهای خواهان برابر زن و مرد در حقوق اجتماعی و خانوادگی نسبت به چنین لایحه ای زبان به اعتراض بگشایند و بهر نحویکه مقتضی میدانند نسبت به تسلط وسیطره مردان بر زنان آنهم بنام خدا و اسلام در جامعه و خانواده اقدام به مخالفت تا حصول نتیجه نهائی و لغو لایحه غیر عادلانه مزبور نمایند.