همه ما ، محافظ کمپین

من تنها نیستم ، بسیار هستند زنان و مردانی که شب و روزشان را با آرزوی برابری به پایان می رسانند. من در راهم ، تنها نیستم ، من یکی هستم از یک میلیون آدمی که به برابری زن و مرد رأی داده اند ، آن هم در این شرایط خفقان. بسیار هستند کسانی که برای این طرح انسانی ، که در پی هیچ قدرت سیاسی برای هیچ کس نیست ، زندان کشیده اند ، حبس شده اند، احضار شده اند، وثیقه های چند میلیونی گذاشته اند، حکم خورده اند ، در انتظار دادگاه هستند و ….! و آنها هر کدام یکی از 1 میلیون نفر هستند. آیا می توانند میلیون نفر را به بند کشند؟ یا می توانند اندیشه میلیون نفر را به سمت ارتجاع و بی عدالتی سوق دهند؟ نه ، به راستی هنوز اینقدر توانا نشده اند ، یا بهتر است بگویم هنوز چوب قدرتشان اینقدر محکم نشده است ، با وجود تمام طرح های کذایی امنیت روانی ، امنیت اجتماعی، و …. که به بهانه اش فقط می خواهند انسانها را نمایشی و از پیش تعیین شده ، آنجور که خودشان می خواهند، کنند.

دو سال گذشت ، دو سال پیش در 5 شهریور کمپین یک میلیون امضا ، متولد شد با خواسته تمام زنان این سرزمین ، با خواسته ی تمام انسانهای این سرزمین ، بر مبنای تجربه تلخ من و مادرانم که در طول تاریخ ما را مورد تجاوز روحی و روانی ، قرار داده و بر ما روا داشته آنچه شایسته هیچ انسانی نبوده است. کمپین آمد ، با حرارت . زنان به گرمی از آن استقبال کردند چون تلخی این تبعیض را چشیده بودند ، در این بین بسیاری سنگ انداختند ، بسیاری از اندیشه ها به مخالفت با آن پرداختند و همواره در برابر این سؤال که چرا مخالفید؟! جوابهایی بود که شنیدنش در این فضا باورنکردنی بود ، اما کمپین از تمام سنگ ها گذشت ، گاهآ سنگ ها را با نیروی انسانی اش خورد کرد و گاهی از ان عبور کرد ؛ حکومت ، فشار بر فعالین این جنبش برابرخواهی را افزود، تا ترس مانع رسیدن به هدف شود ، اما او نیز به هیچ رسید و در مقابل این تعداد انسان مخالف تبعیض علیه زنان ، جز وثیقه که جمع آن برای فعالین جنبش زنان به میلیارد می رسد و بازداشت و حکم زندان و تهدید ، چیزی بدست نیاورد . او مغلوب خواسته جمع شده بود ، و سلاح روزنامه کیهان و اراجیفش هم با مقاومت مردم باطل شد. حرف ها و حدیث ها پشت سر کمپین مانند هر حرکت جمعی دیگر زیاد بود ولی اثرش نیز مانند دیگر حرف های توخالی و پوچ ، هیچ نبود. حال با تمام این فراز و نشیب ها کمپین دو ساله شد ، راه افتاده است و 1 میلیون زن و مرد در اطرافش مواظب هستند که زمین نخورد .

پ.ن 1: شعر طنز آرمین عزیز به مناسبت 2 سالگی کمپین در آفتابگردان عاشق ، که لبخند تلخی را بر لبانم آورد.

عسل نگاشت