|
|
آمار خشونت عليه زنان
براي سورنا هاشمي
روزآنلاین / فاطمه حقیقت جو
شنبه26 مرداد 1387
امروز آخرين مصاحبه پيش از بازداشت آقاي سورنا هاشمي، دانشجويي که با همکاري تعدادي از همکلاسي ها و هم دانشگاهيهايش يکي از عاملان خشونت عليه زنان را افشاء کرد، را خواندم و بر آن شدم تا با نگارش اين يادداشت، شجاعت اخلاقي و خودآگاهي وي را بستايم.
آمار خشونت عليه زنان در بيشتر کشورهاي جهان رقمي شگفت انگيز را به خود اختصاص داده است و به نوعي مي توان آن را يک معضل جهاني دانست. اما چند تفاوت اساسي بين خشونت عليه زنان در ايران (و بيشتر کشورهاي منطقه) و کشورهاي توسعه يافته همچون امريکا – کشوري که همکنون در آن ساکن هستم- وجود دارد که بر عمق فاجعه مي افزايد. شناخت و بررسي اين اختلاف که بيشتر ريشه در فرهنگ، عرف، قوانين و مديريت ناکارآمد کشور دارد، کمک مي کند تا در راه مبارزه با خشونت عليه زنان گامي به پيش برداريم. از منظر نگارنده عمده ترين تفاوت ها به اين شرح قابل توضيح است:
1- تحقيق و گزارش
برخلاف کشورهاي توسعه نيافته همچون ايران که کنکاشي براي علني کردن موارد خشونت عليه زنان صورت نمي گيرد و به تبع گزارشي نيز بصورت سازمان يافته، منتشر نمي شود، آمار خشونت جنسي در امريکا بطور مرتب و با هدف پيشگيري و کاهش خشونت، استخراج و منتشر مي شود. شايد برخي با توضيح اينکه موارد خشونت عليه زنان آنقدر علني رخ مي دهد که نيازي به کنکاش و انتشار گزارش ندارد، از اهميت تحقيق و گزارش غفلت کنند ولي اين مهم بيشترين تاثير را در کنترل و کاهش موارد خشونت در کشورهاي توسعه يافته داشته است.
رسوا کردن عاملان خشونت عليه زنان و انتشار آمار و ارقام آن بصورت روزانه، هفتگي و ماهيانه، سبب خواهد شد، تا ذهن جامعه بيش از پيش با اين معضل درگير شده و ضمن تاثير رواني بر مردم، آنها را نسبت به خشونت عليه زنان حساس و اگاه کند.
2- مراکز پيشگيري و مبارزه با خشونت عليه زنان
وجود مراکز پيشگيري و مبارزه با خشونت عليه زنان در دانشگاهها و در سطح جامعه، کشوري مثل امريکا را از کشورمان در اين موضوع، متمايز کرده است. يکي از مهمترين وظيفه مرکز مطالعات زنان دانشگاه ايالتي کانتيکت – جايي که در آن تدريس مي کنم- پيشگيري و مبارزه با خشونت عليه زنان است. خود آگاهي در اين زمينه از طريق برگزاري کارگاهها افزايش مي يابد و به امداد قربانيان مي پردازند. در اين دانشگاه دختران، پيش از آنکه مورد خشونت واقع شوند تحت آموزش قرار ميگيرند که چگونه از خود مراقبت کنند و چنانچه به هردليل مورد خشونت واقع شدند چگونه از حقوق خود دفاع کنند و به پسران آموزش داده مي شود که چگونه رفتارشان مي تواند خشونت عليه زنان تلقي شود و عواقب آن چيست. بنابراين اولين گام که آموزش جوانان است به درستي برداشته مي شود و اين گام مهمي است براي کاهش خشونت عليه زنان.
3- قاطعيت در برابر عاملان خشونت
عاملان خشونت عليه زنان در جامعه آمريکا به خوبي مي دانند که برخورد پليس و قانون، قاطعانه و سختگيرانه است. يکي از وظايف پليس دانشگاه در برخورد با عاملان خشونت، قاطعيت است. پليس بدون تعلل، با متخلفان برخورد مي کند و کسي در اين حوزه مصونيت ندارد. طبق مقررات دانشگاه اگر اثبات شود که يکي از اساتيد يا کارمندان دانشگاه اقدام به خشونت عليه زنان نموده است بي درنگ از دانشگاه اخراج مي شود و قرباني مورد حمايت همه جانبه قرار مي گيرد.
4- سيطره تابوهاي جنسي
متاسفانه تابوهاي فرهنگي در حوزه مسايل جنسي در جامعه ايران، از چنان قدرتي برخوردار است که کمتر کسي را ياراي مقابله با آن است. اين تابوها سبب شده است که از سويي، قرباني دم برنمي آورد و از سوي ديگر وقتي هم که قرباني لب به اعتراض مي گشايد متهم مي شود به اينکه پوشش و يا رفتار مناسب نداشته است. درست برخلاف جامعه امريکا که دختران در نوع پوشش و رفتار آزادند و چنانچه کسي به حقوق آنها تجاوز کند با صداي بلند فرياد مي زنند و از حمايت قانون و پليس برخوردارند. تابوي جنسي چنان بر جامعه ايران سيطره دارد که با مکانيزم رواني انکار مانع ار برخورد صحيح با مساله مي شوند و نسخه فراگير پيشگيري کننده اين خشونت را در خانه نشيني و کنترل وسواسي زنان مي دانند.
5- حفظ مرزهاي اخلاقي و جنسي
تاسف بار است که حفظ مرزهاي اخلاقي و جنسي در جامعه به اصطلاح ديني ايران اسلامي هرگز قابل مقايسه با جامعه سکولار امريکا نيست. اگر برحريم خصوصي افراد و مرزهاي اخلاقي و جنسي در جامعه ايران بخصوص در جامعه دانشگاهي ايران، خدشه يي جدي وارد است ولي اين مرزها در جامعه دانشگاهي امريکا، برخلاف تبليغات به غايت غير واقعي دستگاه تبليغاتي جمهوري اسلامي، به شدت رعايت و مراقبت مي شود. رسانه ها از هيچ رسوايي اخلاقي نمي گذرند و محاکم به شدت برخورد مي کنند. همانگونه که هفته پيش رسوايي جنسي يکي از مقامات امريکا، جان ادوارز در رسانه هاي امريکا مطرح شد و ضمن عذرخواهي ، منجر به استعفا ان مقام نيز گرديد، چرا که برخلاف تصويري که در ايران از امريکا ارائه مي شود حفظ مرزهاي اخلاقي و جنسي در اين جامعه بسيار اهميت دارد و اگر مقامي عدول نمايد کنار گذاشته مي شود. حال آنکه، در ايران نه تنها چنين نمي شود که بارها رسوايي هاي جنسي بسياري از مقامات کشوري و لشکري و روحاني و غير روحاني را شنيده ايم، همانند رسوايي که در دادستاني کرج و نيروي انتظامي رخ داد، اما از مجازات خبري نشد.
حال اقدام سورنا هاشمي را مي ستايم، چون در چنين وضعيتي او شهامت و شجاعت به خرج داده و تصميم گرفته متخلف را رسوا نمايد. او را مي ستايم چون مي تواسته است پيش بيني کند که دفاع از حق يک دختر دانشجو مي تواند برايش جرم تلقي شود. درست است که سورنا، نه تنها وي مورد حمايت مقامات دانشگاه قرار نگرفته - که مي بايدقاعدتا مقامات دانشگاه مامن دانشجويان باشند- بلکه مجددا قرباني مقامات دانشگاه و وزارت علوم و دستگاه قضايي شده است، ولي گامي که او و دوستانش برداشته اند کمک به شکستن تابوهاي تلخي است که سالهاست بايد شکسته مي شد.
امروز سورنا در گوشه زندان است؛ چون در ايران به جاي حاکميت قانون و رعايت حقوق شهروندي، اراده حاکماني فاسد استوار است که هر امر ساده اي را به دليل ذهن پارانوييد و منفي نگرشان، تبديل به امور بسيار پيچيده امنيتي مي کنند و به جاي عدل و انصاف و رعايت حقوق قرباني، عدالت را قرباني مصلحت شان مي کنند.
لذا مي بينيم، بجاي اينکه اين مقام دانشگاهي مورد مواخذه قرار گيرد و به اين ترتيب عدالت خواهي معنا پيدا کند، وي مورد حمايت غير قانوني مقامات کشوري قرار گرفته و قرباني بار ديگر قرباني مي شود.
بسيار جاي تاسف است که سورنا هاشمي بازداشت شده است و پس از اين بازداشت احتمالا بازداشت هاي ديگري هم در پيش رو خواهد بود. سکوت امروز خانواده هاي دانشجويان دانشگاه زنجان، به جري شدن مقامات دانشگاهي منجر خواهد شد و در آن صورت ترديد نبايد کرد که فردا دختراني که مورد سو استفاده قرارمي گيرند به سکوت اجباري دعوت خواهند شد. براي شکستن تابوي جنسي و مبارزه با خشونت عليه زنان، سالهاست فرصت سوزي کرده ايم، باشد که اقدام سورنا و دوستانش، چون جرقه اي، تابوشکني و مبارزه با خشونت عليه زنان را کار هر روزمان سازد.