تغيير براي برابري

درسته كه اجازه برگزاري مراسم در سالن رعد داده نشد و پشت درهاي بسته مانديم و ماندند...اما مهم اينه كه همه كساني كه آمده بودند پشت همون درها شاهد شروع اين كمپين بودند و اين كمپين با امضاي شركت كنندگان شروع شد ....شروع كمپين يك ميليون امضا براي تغيير قوانين تبعيض آميز
تمام اتفاقات دیروز رو دوستان خوب نوشتند ...فقط ماجرای کلانتری رو می نویسم وقتی که رفته بودیم تا با مسئولان صحبت کنیم که چرا اجازه برگزاری این نشست رو ندادند....

اول از همه پرسیدیم افسر نگهبان رو کجا میشه دید ...اشاره کردند به انتهای سالن ....ما پنج نفر همین طور داشتیم می رفتیم به حیاطی که در انتهای سالن بود که مرد تنومندی که اونجا نشسته بود گفت آی خانم کجا!!!!! من هم بلافاصله گفتم میریم افسر نگهبان رو ببینیم ...اشاره ای به خودش کرد و با غرور گفت من افسر نگهبان هستم .....نوشین توضیح داد که برای چه کاری اومدیم....افسر نگهبان گفت باید با رئیس کلانتری صحبت کنید ولی فقط یک نفر ....منصوره شجاعی گفت ما باید با هم مشورت کنیم و باید دو نفری بریم ....وقتی منصوره و شهلا داشتند می رفتند ما هم رفتیم دنبالشون....افسر نگهبان گفت کجااااا....من هم بلافاصله گفتم ما میشیم دو نفر و نیم ...چون ما زنیم و طبق قوانین جمهوری اسلامی نصف یک مرد محسوب میشیم.....افسر نگهبان گفت نخیر خانوم شما هر کدومتون ۴۰تا مرد رو حریف میشید و نفری هم ۲۰۰متر زبون دارید !!!!!!!

خانمی به همراه همسرش اومده بود تا از شوهرش شکایت کنه...مرد تا اسم حقوق زنان رو شنید و حرفهای افسر نگهبان رو ، با آرامش و خونسردی گفت :حقوق زنان ...این همسر من ۳۱۵مورد شکایت علیه من مطرح کرده اون وقت میگن ما حقی نداریم ....

تا صحبت های منصوره و شهلا تموم بشه و مسئولان محترم بهشون بگن که از وزارت کشور بهشون دستور داده شده جلوی برگزاری مراسم رو بگیرند نیم ساعتی طول کشید و ما تمام برگه هایی رو که به در و دیوار زده بودند خوندیم .... وقتی داشتیم اونجا رو ترک می کردیم زن هم با چشمهای گریان و در حالی که گویا با اون ۳۱۵مورد شکایت هم بازنده این حق خواهی به نظر می رسید، از در کلانتری خارج شد ...و ما هم رفتیم تا به مهمانهایی که پشت درهای بسته سالن رعد منتظر بودند بگیم که این نشست رو کنسل کردند.....