منطقه بازی رو عوض کنیم، بکشیم بیرون

لایحه حمایت از خانواده این هفته در دستور کار مجلس قرار می‌گیره و خورشید خانوم خواسته که به بهانه بازی وبلاگی بیشتر در موردش حرف زده بشه.

مرور سریع

حتما خیلی‌ها درون و برون اینترنت هستند که به هزار و یک دلیل مقالات مفصلی (+ ، +) که در این زمینه نوشته شده رو نخوندند یا نمی‌تونند بخونند، اگر بخواهیم برای اون دسته داستان این لایحه رو سریع مرور کنیم می‌تونیم بگیم:

سال گذشته دولت تحت امر احمدی‌نژاد مجموعه قوانینی مربوط به ازدواج و طلاق و… رو تدوین کرد که اونها رو تحت عنوان لایحه حمایت از خانواده، برای تصویب به مجلس قبلی (مجلس هفتم) فرستاد. ماده‌ای جنجالی در این قوانین وجود داره که همه بند و تبصره‌های خوب و بد دیگش رو تحت‌الشعاع قرار داده:

ماده ۲۳- اختیار همسر دائم بعدی، منوط به اجازه دادگاه پس از احراز توانایی مالی مرد و تعهد اجراء عدالت بین همسران می باشد.

این بطور خیلی واضح یعنی اینکه هر مرد هر وقت که اراده کنه می‌تونه همسری جدید اختیار! کنه بدون اینکه همسر قبلیش حق دخالت یا اعتراضی (درخواست طلاق) داشته باشه، فقط کافیه توانایی مالی انجام این کار رو داشته باشه که خوب کسی که این کار رو می‌کنه بدیهیه که داره.

انگیزه

نظر هر انسانی در مورد ماده ۲۳ کاملا واضح‌ه،اما نکته‌ قابل توجه‌ای که این وسط وجود داره انگیزه وضع این قانون‌ه. هیچ زنی رو از هیچ قشری با هر سطح سواد و دینداری حتی در جامعه و فرهنگی که دولتش این لایحه رو پیشنهاد داده متصور نیستم که با این بند موافقتی حتی ضمنی داشته باشه.

برخلاف کشورهای حوزه خلیج فارس، بافت فرهنگی در ایران هنوز به هیچ مردی اجازه نمی‌ده که سرش رو بالا بگیره و از چند همسریش با افتخار یاد کنه پس خانواده هدفی که قراره توسط این لایحه حمایت بشه چه تعریفی در ذهن لایحه‌نویسان داره که با خانواده‌های ایرانی سازگار نیست؟ این قانون قراره گره از کار چه کسانی باز کنه و به اسم خانواده از چه کسانی حمایت کنه که بین مردم عادی نمی‌شه پیداشون کرد…

مالیات بر مهریه‌های سنگین خودش داستان جالبی‌ه مشابه ابتکارات دیگه اقتصاد دستوری دولت نهم، در قوانینی که مرد طلاق می‌ده و زن طلاق می‌گیره مهریه تبدیل شده به ابزاری برای جلوگیری از سوءاستفاده از قوانین مردانه، این که از وجود مهریه با همه مزخرف بودن فلسفه وجودیش دفاع می‌شه برای اینه که امکان حق طلاق داشتن زن دور از ذهن‌ه، اگر می‌گن صد رحمت به قانون مضحک اجازه همسر اول برای تجدید فراش مرد، قبول داشتن همون توهین هم نیست، بخاطر اینه که اجازه چند همسری برای زنان دور از ذهن‌ه، اگر خانمها این شروط رو ضمن عقد ذکر می‌کنند برای اینه که درحالت پیش‌فرض قوانین کاملا مردانه است.

منطقه بازی رو عوض کنیم:

اینترنت اگر نبود، آبی و قرمزهای اینجا دیده نمی‌شد، اگر ده بار از روی این لایحه می‌خوندیم شاید متوجه نمی‌شدیم که اجازه همسر اول از شروط ازدواج دوم مرد حذف شده، اینترنت اما وسیله است، رسانه است، نباید در دام تکرارش افتاد، نباید تو برای من بگی من حرفهای تو رو با جمله بندیهای دیگه به خودت برگردونم و تکرار کنم.

تو قوطی داد زدن فایده نداره قبل از اینکه مثل من از عزیز مسنی که محدود به رسانه‌های انحصاری‌ه بشنوید: «شنیدی یک قانون خوب تصویب شده که داره مشکل مهریه‌های سنگین رو از پیش پای جوونها بر می‌داره» دست بکار شیم و به ازای هر وبلاگ‌نویسی که به نوشتن در این مورد دعوت می‌کنیم برورشوری که برای اطلاع‌رسانی در این زمینه تهیه شده رو به دو نفر در بیرون اینترنت برسونیم.

وحیدآنلاین