نگوئیم امضا گرفتن زود است برخیزیم و یک قدم فرا پیش نهیم

قرنها می گذرد که زنان ایرانی تحت سلطه حقوق نا برابر با مردان زندگی فاجعه آمیز خود را سپری می کنند و هر روز شاهد حوادث و اتفاقاتی هستیم که نشانه های تبعیض و ستم علیه زنان در صحنه های مختلف جامعه ایران است. هر روز شاهد همسر کشی و خود سوزی زنان در کشور ایران می باشیم که نشانهً مظلومیت زنان است. صفحهً حوادث روزنامه های داخل کشور شاهد بارزی بر این امر است. کافی است برای چنین ستم هایی که در جامعه ایران برزنان می رود به دادگاهای خانواده مراجعه کنیم و پای درد دل زنان مراجعه کننده به دادگاهای خانواده بنشینیم و ببینیم که چه بلاهایی و شکنجه هایی درمدت زندگی شان باحقوق نابرابر با مردان به سرآنها آمده تا ناچارشده اند با داشتن فرزندان و حتی داشتن نوه های خود ازشوهرانشان تقاضای جدایی نمایند.

اینجانب پس از سالها زندگی در خارج ازکشور، آلمان، ضمن مشاهداتی که در زندگی خانواده هایی داشته ام که از ایران خارج شده و در کشورهای اروپایی ساکن شده اند با افزایش آمار طلاق در میان آنها پس از اجازهً اقامت در خارج از کشور مواجه شده ام. زنان ایرانی وقتی که از کشور خود خارج می شوند گوئی از زندان آزاد شده اند. این امر نشانهً ناروایی هایی است که در کشور ایران بر زنان می رود.

جنبش عدالت خواهانهً زنان ایرانی ندایی برای نجات زن ایرانی از زندگی اسارت بار ناشی از قوانین ناکار آمد و ظالمانه حاکم بر سرنوشت خود با مردان ایرانی است چه در حقوق خانوادگی چه در مجازاتهای زنان و جرائم آنها در برابر مردان مانند شهادت دوزن در برابر شهادت یک مرد در دادگاه ها و امثال آنها.

آکنون که به همت زنان خردمند و آگاه و حقوق دان ایرانی چنین کمپین و جنبشی تشکیل شده است بر خود لازم می دانم برای یاری و همکاری در جهت پیشرفت امر تساوی حقوق زنان با مردان از هر امکانی خصوصاً در خارج از کشور در جهت برقراری نظام عادلانه حقوق انسانی زنان ایرانی با پیوستن به جنبش زنان در ایران استفاده کنم و ضمن جمع آوری امضا ازانسانهای علاقمند به پایان دادن به رنجها و ستم های واردشده بر زنان جامعه ایران استمداد یاری به جنبش را بطلبم و به سهم خود گامی فرا پیش نهم. نگوئیم امضا گرفتن زود است برخیزیم و یک قدم فرا پیش نهیم.

خدیجه