|
|
اظهار نگرانی دبیر کمیسیون زنان تحکیم از وضعیت دانشجوی دختر دانشگاه زنجان
شنبه8 تیر 1387
شهرگان: آفتاب داغ، تنم را زیر چادر می سوزاند. چادر را طوری دورم پیچیدم که اگر با یکی از مامورین حراست برخورد کردم، نتواند ایرادی بگیرد. در این گرمای خشک، مجادله با حراست توان آدمی را به انتها می رساند. کیف و کتاب های قطور را در دست راست گرفتهام و با دست دیگر چادرم را.
دوستی از روبه رویم می آید. نگاهم می کند؛ گویی مرا نمیشناسد. چند بار صدایش می زنم تا بالاخره می ایستد و مبهوت نگاهم میکند. او که همیشه می خندد این بار هیچ نمیگوید. از اتفاقی می پرسم که این دوست زیبا را شوکه کرده است. هیچ نمیگوید و من باز هم میپرسم و او باز هم لب باز نمیکند.
کلاس تمام شده و دوست زیباروی من در حیاط دانشگاه منتظر ایستاده، اما باز هم هیچ نمی گوید و اشکهایش حرفهایش را می زند. از تصمیمش برای یک ترم مرخصی صحبت می کند و این که دیگر نمیتواند در این دانشگاه بماند.
می گوید یکی از مسئولین رده بالای حراست دانشگاه، برایش پرونده اخلاقی درست کرده و گفته که کمیته انضباطی باید در مورد او تصمیمگیری کند.
این مسئول رده بالای حراست اما یک راه حل برای نجات دوست من جلو پایش گذاشتهاست.
راه حلی که شاید به بسیاری دیگر هم پیشنهاد داده و شاید تا کنون بنا به دلایل بسیار، از جمله اهمیت تحصیلات عالی و فشارهای مالی بر خانوادهها برای تحصیلات فرزندان، موفق شده که آنان را از شر کمیته انضباطی نجات دهد و به چاهی دیگر اندازد.
در طول چند سال دانشجویی بارها شایعاتی درباره این مسئول حراست شنیده بودم، اما باور نمیکردم که او برای "امر به معروف و نهی از منکر" دختران دانشجو به چنین راههایی متوسل شود. این بار دیگر از زبان یکی از قربانیان، ماجرا را می شنیدم و اشکهای او چارهای برایم نمیگذاشت وعلیرغم میل باطنیام، باور کردم که تنها در خیابان و معابر نیست که امنیت روحی، روانی و حتی جنسی نداریم، در دانشگاه هم امنیت نیست و باید با خوشبینی خداحافظی کرد.
اگر خود شخصا شاهد چنین ماجرایی و شنونده سخنان آن قربانی نبودم شاید هرگز نمی توانستم به این صراحت در ابتدای این نوشته، این خاطره را نقل کنم.
حالا این روزها یکی دیگر از این ماجراهای تلخ علنی شده و به کمک تکنولوژی و اینترنت به صورت وسیع و غیرقابل کتمان منتشر شدهاست و من بیاختیار به تنها قربانی این ماجرا و هزاران قربانی خاموش ماجراهای دیگر، فکر می کنم.
جنسیت من در این کشور، قربانی این شهوترانی های پنهان است. دخترک گم نام که در دانشگاه زنجان قربانی یکی از این ماجراها شده، اکنون در بازداشت به سر می برد و یا به گفته برخی تحت نظر است. کسانی هم که سرنوشت این قربانی گم نام را پیگیری میکنند، از وضعیت او بی خبرند و سردرگم، منتظر حوادث بعدی نشستهاند. اما واقعا نمی توان هیچ سخنی نگفت و هیچ کاری نکرد. ماجرا به پایان رسیده و خشم و تحصن دانشجویان خاموش شده، اما سرنوشت قربانی جوان و مظلوم ماجرا، نامعلوم است.
بر اساس اخبار منتشر شده از ماجرای تعرض معاون دانشجویی دانشگاه زنجان به یک دختر دانشجو، هر دو نفر (معاون دانشجویی و دختر دانشجو) بازداشت شدهاند و دادستان شهر زنجان هم منتشرکنندگان فیلم این اقدام شنیع را به اشاعه فحشا متهم کرد. حالا از وضعیت این دختر خبری نیست و پس از پایان ماجرا شاید کمتر کسی به سرنوشت این قربانی مظلوم توجه کند. اما کمیسیون زنان دفتر تحکیم وحدت با انتشار نامهای شجاعانه از این دختر دانشجو که در این حادثه تلخ قربانی شد، حمایت کرد و خواستار احقاق حقوق او شد. به همین بهانه با بهاره هدایت دبیر کمیسیون زنان دفتر تحکیم وحدت و عضو شورای مرکزی این تشکل دانشجویی گفتگو کردهام و چه تلخ است که برای حفظ آبرو و شان این قربانی، حتی از ذکر نامش هم معذور هستم.
خانم هدایت، آخرین اخبار شما از دختر جوانی که در دانشگاه زنجان مورد تعرض یکی از معاونین دانشگاه قرار گرفت، چیست؟
هفته پیش دادستان زنجان از تحت تعقیب قرار گرفتن افشاکنندگان این فیلم خبر داده بود و آخرین اخبار رسمی از بازداشت آن دختر حکایت دارد. این در حالی است که یکی از مطالبات متحصنین دانشگاه زنجان این بود که ایشان تحت پیگرد قضایی قرار نگیرد و از جانب دانشگاه هم فشاری به او نیاید. پس از انتشار خبر بازداشت این دختر و پس از موضع گیریهایی که بر علیه بازداشت ایشان شد، برخی این موضوع را تلویحا تکذیب کردند. بنابر آنچه به شورای متحصنین دانشگاه زنجان اعلام کردند، این دختر بازداشت نیست و تحت نظر است. در صورتی که ما از لحاظ قانونی سوال کردیم و اصولا مسالهای به عنوان تحت نظر بودن، از لحاظ قانونی موضوعیتی ندارد. یک فرد یا در بازداشت است و یا این که مشکلی ندارد. ممکن است «تحت نظر» بودن به معنای عدم تحویل متهم به مقامات قضایی باشد و شاید ایشان در اختیار نیروهای انتظامی باشد که در این صورت مسئولیت وی را نمی توان برعهده نهاد خاصی دانست و وضعیت ایشان مبهم می شود. احتمال این که، این دختر جوان به منظور معکوس کردن سیر پرونده و همچنین گرفتن برخی اقاریر ویژه، تحت فشار باشد، زیاد است و این موضوع باعث نگرانی ما و شورای متحصنین دانشگاه زنجان شده است. شما و همکارانتان در کمیسیون زنان دفتر تحکیم وحدت با انتشار نامهای از این دختر حمایت کرده و وزیر علوم را مسئول مستقیم این اتفاقات دانستهاید. در این باره کمی توضیح دهید.
ما مشخصا وزیر علوم را مسئول حوادث تلخ تعرض به دختران در دانشگاه میدانیم و در این نامه از ایشان خواستهایم که به دلیل تکرار این اتفاقات، استعفا دهند. زیرا در دوران وزارت ایشان حداقل 4 مورد از تعرض به دختران در دانشگاهها افشا شده و احتمال این که حوادث مشابه آن، اتفاق افتاده و از ترس آبروریزی آشکار نشده باشد؛ وجود دارد. چنین مواردی احساس عدم امنیت در دانشگاهها را برای دختران به وجود میآورد. وزیر علوم مدیران دانشگاه را منصوب میکند و همواره از معیارهای ارزشی برای انتخاب گزینش مدیران و مسئولین دانشگاه سخن میگوید. بهتر است آقای وزیر در مورد معیارهای مد نظر خود برای انتخاب و گزینش مدیران دانشگاه توضیح دهند و سوال ما این است که ایشان چه معیارهای ارزشی را ملاک قرار دادهاند که به چنین فجایعی ختم میشود؟ از طرف دیگر، ما سیستم انتصابی در دانشگاهها را قبول نداریم و بارها گفتهایم که سیستم انتصاب مدیران در وزارت علوم صحیح نیست. این مدیران باید از طریق جامعه دانشگاهی انتخاب شوند، به این معنا که انتخاب و نظارت بر عملکرد آنان بر عهده جامعه دانشگاهی باشد و برای مثال؛ هیات علمی بر مدیران دانشگاه نظارت داشته باشند. مساله دیگر در خصوص ساختار کمیتههای انضباطی است. این ساختار یک مجموعه قدرتمند در دانشگاهها محسوب میشود و هیچ نظارتی بر آنان نیست. تقریبا در این 4 مورد از تعرض به دختران دانشجو، کمیتههای انضباطی یک طرف قضیه بودهاند. پیشنهاد ما این است که ساختار این کمیته تغییر کند و نقش نظارتی نهادهای مستقل دانشجویی و منتخبین واقعی دانشجویان در این کمیتهها پررنگتر شود تا به یک نهاد قابل نظارت با عملکرد شفاف و قانونمند تبدیل گردد. اما ساختار کنونی کمیتههای انضباطی متصلب است و به هیچ کجا هم پاسخگو نیستند. شما به 4 مورد تعرض به دختران دانشجو طی دوران وزارت آقای زاهدی اشاره کردید. 3 مورد دیگر در کجا و توسط چه کسانی صورت گرفتهاست؟
در دانشگاه علامه طباطبایی و دانشگاه رازی کرمانشاه توسط یکی از مسئولین حراست و در دانشگاه سهند تبریز توسط یکی از اساتید دانشگاه به دحتران تعرض شدهاست.
به نظر شما برای جلوگیری از سوءاستفاده از دختران جوان دانشجو چه اقداماتی باید انجام داد؟
پیشنهاد ما مشخصا تغییر ساختار مدیریتی دانشگاهها است. کادر مدیریتی باید قابل نظارت باشد و این ساختار را باید مورد بازبینی قرار داد؛ متاسفانه چنین امکانی در دانشگاههای کشور نیست. چیدمان سیستم مدیریتی دانشگاه از بیرون مجموعه دانشگاهی و بر مبنای مناسبات سیاسی صورت میگیرد و عوامل و فاکتورهای خارج از حیطه آکادمیک بر آن تاثیر میگذارد، بنابراین قابلیت بازبینی و نظارت درون دانشگاهی را ندارد. برخی بر ما خرده میگیرند که چرا در بیانیه حمایت از دختر دانشگاه زنجان، وزیر علوم را مورد خطاب قرار دادهایم و ممکن است در کشورهای دیگر هم چنین تعرضاتی صورت گیرد. پاسخ ما این است که در کشورهای دیگر کادر مدیریتی دانشگاه باید پاسخگوی انتصابات خود باشند. به معنای دیگر، چنین مسئولیت پذیری و پاسخگویی را میتوان در قبال اعطای قدرت به مدیریت دانشگاه مطالبه کرد. در کشورهای دیگر افرادی که مسئولیت انتصابات را دارند و یا تصمیمگیران دانشگاه محسوب میشوند، در صورت بروز چنین اتفاقاتی احتمالا استعفا میدهند. اما متاسفانه در ایران، افراد در قبال قدرتی که دارند پاسخگو نیستند و همچنین معیارهای آنان برای انتصاب مدیران غیر شفاف است و اگر مسالهای به عنوان ارزشی بودن مدیران مطرح میشود، مبهم است و جای سوال دارد.
هفته پیش شاهد بودیم که رسانهها و بعضا اشخاص منصوب به جریان اصولگرایان، این اتفاق را به منحل کردن انجمن اسلامی دانشگاه زنجان از سوی دکتر مددی، معاون دانشجویی این دانشگاه و فرد تعرض کننده، ارتباط دادهاند و معتقدند که این ماجرا یک نقشه از پیش تعیین شده برای انتقام از دکتر مددی است. نظر شما در این باره چیست؟
کاملا مشخص است که چنین مسالهای برای انحراف افکار عمومی طراحی شده، این قضیه بسیار شفاف است که این پروژهسازیها برای انحراف افکار عمومی از ماجرای اصلی و سرپوش گذاشتن بر عدم پاسخگویی مسئولین است. باید گفت مساله اصلی اکنون عدم اطلاع از وضعیت دختری که در این میان قربانی شده و همچنین فشاری است که بر دانشجویان و شورای متحصنین می آورند. به نظر من این سخنان یک بحث انحرافی محسوب می شود و نباید بیش از این روی آن تمرکز کرد زیرا به آن دامن میزند و برخی به گونهای هدفمند به دنبال آن هستند. مورد دیگر سکوت احزاب اصلاح طلب درباره این جریان است. متاسفانه احزاب اصلاح طلب در این سالها با هر حربهای سعی داشتند تا سهمی از قدرت به دست آورند اما در قبال این ماجرا سکوت کردهاند و تنها زمانی حاضر شدند حداقل موضع گیری را داشته باشند که قضیه تقریبا تمام شده بود. آنان در سیستم سهم خواهی، هیچ موضع شفاف و صریحی اتخاذ نکردند و در این وضعیت که احزاب اصلاح طلب این گونه عمل میکنند، نمی توان از محافظه کاران بخواهیم واقع بین باشند و بر سوءمدیریت وزارت علوم و احتمال تکرار این اتفاق صحه بگذارند.
برنامه آتی شما برای دفاع از این دختر دانشجو چیست؟
آن چه همه ما را نگران کرده،عدم اطلاع از وضعیت ایشان است. تاکنون برخی وکلا برای برعهده گرفتن وکالت وی اعلام آمادگی کردهاند. کمیسیون زنان دفتر تحکیم وحدت نیز پیگیر وضعیت این دختر خواهد بود و تا زمانی که وضعیت این دختر مشخص نشود، سکوت نمیکنیم.