کمپین زنان یهودی برای حق طلاق برابر

زنان یهودی در کمپینی به نام آگونات به دنبال حقوق برابر برای زنان در هنگام طلاق هستند . با پدیدار شدن نیاز عاجل زنان جامعه یهود به داشتن حقوق برابر و نیاز به کسب شناخت از قوانین طلاق و ضرورت آگاهی جامعه از نحوه پایمال شدن حقوق زنان در حین اجرای این قوانین ، کمپین آگونات پس از دیدار گلوریا پروپس و ساندرا بلاکمن که دو تن از فعالان کنونی این کمپین هستند ، در سال 1995 آغاز شد.

در این سال این کمپین با برپایی سه راهپیمایی شبانه در فاصله یک ماه شروع شد. بر روی بیرق های مراسم تصاویری از زنانی نقش بسته بود که به هم زنجیر شده بودند و در بالا و پایین این تصاویر گفته های قاضی آرون اوون نگاشته شده بود:" آگوناتهای جهان متحد شوید، شما چیزی ندارید که از دست دهید جز زنجیرهای دستهایتان".

آنطور که در بیانیه های این کمپین آمده ، دو هدف عمده در آن دنبال می شود : نخست آگاه سازی جامعه یهود، و دیگر تشویق محققین و قضات یهودی به جستجوی راه حل هایی منطبق با قوانین دینی یهود.تظاهرکنندگان در اولین راه پیمایی روز آغاز این کمیپن در تصویر روی بیرق های خود از زنجیر بعنوان نماد موقعیت همسران مردان مستبد و خود رای استفاده کرده بودند. همچنین پلاکاردهایی در رابطه با کاربرد زور، تهدید و باج خواهی از زنان - که برخی از زنان برای کسب آزادی به اجبار به آن تن می دهند- وجود داشت. شماری از حامیان کمپین با دادخواستهایی که توسط صدها نفر از مردم امضا شده بود (برای جمع آوری امضا ) در جامعه به حرکت درآمدند.

گزارشات متعدد خبری که از سوی رسانه های جمعی منتشر می شد عملا به کمپین پوشش خبری وسیعی داده بود. چندین ایستگاه تلویزیونی دوربین هایشان را روانه محل های برگزاری کمپین نموده بودند؛ واگن خبری شبکه جهانی بی بی سی هنگام برگزاری اولین راهپیمایی شبانه در کنار میدان ووبرن پارک شده بود. طی نخستین هفته از آغاز کمپین تمامی روزنامه ها مطالبی درباره این تظاهرات شبانه چاپ کردند. بازتاب کمپین نیز در رسانه های خبری با موفقیت فراوانی همراه بوده است .

پس از گذر از فازهای ابتدایی کمپین آگونات فعالین این کمپین ضمن پیگیری آثار ناشی از "توافق های پیش از ازدواج" و "مصوبه های اجتماعی جدید" با سازمان ها و خاخام های یهودی متعددی نیز گفتگو نموده اند.
این حرکت به آرامی و بطور مداوم طی سالهای متمادی در جامعه دنبال شد و بتدریج شواهدی از گسترش پیام کمپین در عمق لایه های جامعه یهود آشکار گردیده است به طوری که در تجمعی که در اکتبر 1999 در بث دین لندن برگزار گردید شمار زیادی از مردان به همراه همسران و فرزندان جوانشان به جمع حامیان اولیه کمپین پیوسته و در تجمع حضور داشتند. برخی از نمایندگان خانواده های شرکت کننده در این مراسم در پاسخ به سوالی که چرایی حضورشان را جویا می شد از نگرانی خود در مورد آینده دخترانشان گفتند و اضافه نمودند که اگر هیچ کاری برای تغییر این وضعیت صورت نگیرد آینده آنها نگران کننده خواهد بود . در این تجمع یکی از نمایندگان بث دین از شرکت کنندگان درخواست نمود تا برای ملاقات با قاضی دادگاه مذهبی یهود به داخل این مجموعه قضایی بروند. حدود 15 نفر از شرکت کنندگان بدنبال این دعوت و برای گفتگو با قاضی دینی وارد ساختمان مذکور شدند.

فعالین کمپین با توجه به آشکار شدن نتایج حاصل از مصوبه های اجتماعی جدید و توافق های پیش از ازدواج و تاثیر اندک آنان در بهبود شرایط زنان خواهان راه حل های دیگری بودند. آنها خواستار برگزاری اجلاسی بین المللی با حضور خاخام های اعظم اروپا، آمریکا و اسرائیل شدند تا با استناد به قوانین فقهی یهود مبادرت به تعیین و ارائه راه حل های قابل پذیرش از سوی عموم مردم نمایند.

پاسخ به این درخواست بسیار مایوس کننده بود و به فعالین کمپین گفته شد که اگر راه حلی براساس فقه یهود بود تاکنون حتما پیدا شده بود. قضات دینی در عوض به فعالین کمپین پیشنهاد کردند که به جای فشار به قضات برای تغییر قوانین ، تلاش هایشان را معطوف فشار به شوهران متمرد و خودسر کنند. کمپین به سبب یقین و باور سازماندهندگان و حامیان آن به یافتن راه حل در مجموعه قوانین دینی یهود همچنان ادامه دارد. در سالهای گذشته مقالات متعددی نیز در این زمینه نگاشته شده است.

برای آگاهی بیشتر از این کمپین به وب سایت مربوط به آن به آدرس

http://www.agunot-campaign.org.uk/ مراجعه کنید .

پی نوشت : آگونات به معنای زن یهودی است که شوهرش منزل را ترک نموده و از محل اسکانش آگاه نیست ، با این وجود نه قادر به جدایی است و نه می تواند ازدواج کند .