ترانه جديد گروه تپش؛تقديم به جنبش زنان در آستانه 22 خرداد

ترانه جديد گروه تپش، با موضوع نابرابريهاي قانوني و عرفي، در آستانه 22 خرداد به جنبش زنان تقديم شده است. پيش از اين نيز ترانه " ما مرد نيستيم از اين گروه منتشر شده بود.
گفتگو با امید پوریوسفی، سرپرست گروه تپش ٢٠١٢ا با سايت " شبکه همبستگي زنان ايران " را در اينجا ببينيد.

ترانه جدید گروه تپش رابشنوید

متن این ترانه:

If you wanna know about freedom in any country

go and ask the women of that country

نزن! به اون کسی که باور داری! نزن / تو دستت قویه، ظریفه صورت این زن

به خدا، همه ی تنم اینجا داره می لرزه / کی گفته، پسرامون اوباشن، دخترامون هرزه

آره! این درد مثل یه غده تو سینمه / گمون نکن هر چی می گم از روی کینمه

این یه شعر نیست، این یه بغض خفه شدس / ترانه نیست این، یه فریاده تو بن بست

این یه زخمه که تو خلوت منو می خوره / تو عمق فاجعه ی صورت ِ خونینت می بره

تو! چشات از حادثه سیاهه! می دونم / می گن نفس بودنت گناهه! می دونم

تو مث مرواریدی! اما نه واسه زینت / ظریفی، زیبایی، گرونی! اینه صحبت

آدما مریضن تو بودنت سلامت داره/ آره تو گناهی، گناهی که برکت داره

آره می جنگم واسه هر چی که مال منه/ اسلحم صدامه بلند میشه این حق زنه

نمی خوام برام نقش یه دلسوز و بیای/ بی خود می گی ضعیفم، من شیرم تو کجای؟

دیگه نمی خوام واسم مرثیه سر کنی/ همین شعرم میشه واسه تو یه تو دهنی

نگاه نکن روسری رو سرمه این جبره/ من معتقد نیستم که راه حلش صبره

این یعنی حقمه زندگی من یه آدمم/ بگو می خوام ببینم، بگو تو چی از تو کمم

بزار بگم دو دقه مثل ی ز حرفمو/ آدم و عالم تو باید بفهمی دردمو

قد یه تاریخ حقمو گرفتن و بردن/ نوبتی هم نوبتمه قدیمیا مردن

تو حق داری هر چی بگی قانون طرفته/ قانون به تو می گه بزن، زدن فقط حرفته

این سر واسه شکستنه آره درد می کنه/ بزن منم حرف می زنم ببین کی جون می کنه

نمی خوام مثل همیشه بشنوی گریمو / تاوقتی دستت بلند شد ببینی ترسمو

باور کن از تو کتابا اسم مرد و خط زدن/ آدما امروز دو جنسن یا نا مردن یا که زن

آره می جنگم واسه هر چیزی که مال منه/ اسلحم صدامه بلند میشه این حق زنه

من واست چی هستم تو این دنیای وحشی/ یه چیز می گم زانو بزنی کم بیاری تا شی

این آدمیت نیست مغزتون تو کمرتونه/ بهتره بچرین هرزگی آب و نونتونه

عشق براتون یه حرفه مزحکه تو خالیه/ بچه خونه خونواده یه چیز پوشالیه

اما من گرونم قیمتم مال خونمه/ آسون به دست نمیام این بسته به جونمه

هر وقت که اراده کردی برات مادر شدم/ اگه جنگ بود پا به پات جنگیدم خواهرشدم

آره این زن خرد و شکسته همسرته/ آره این زن که حالا نمی شناسی زنته

تجاوز یعنی همین هر کاری که خواستی کردی/ با توهین و تشر و توسری، کی گفته که مردی؟

یه روز می شه که نمی تونی تو بگی چی بپوشم/ من عروسک نیستم که شخصیتم رو بفروشم

من پوششم عوض میشه تو سطح قضیه اینه/ تو با مغزت چه می کنی که تا قیامت همینه

دیگه سنگ هیچ دستی سرم و نمی شکونه/ کسی دیگه تو گوشم آیه وحشت نمی خونه

تنم لگد مال نگاه هرزگیا نمیشه/ این یه عزم جزمه طوفان و خاک و آتیشه