دولورس هرتا، نمادی از مطالبات کارگری/ فمینیستی که خواسته هایش را فریاد زد

تغییر برای برایری : خواستن مهم است؛ خواسته داشتن و یا توانایی مطرح کردن خواسته ها: این چیزی است که آدمها را به یکدیگر نزدیک و حتی شبیه می کند. وقتی خواسته ات را مطرح کردی می توانی خود را جزئی از هزاران هزاری بدانی که به اشکال مختلف قدم در راه خواستن – هر چقدر هم سخت- می گذارند. می توانی خود را یکی از یاران دولورس هرتا بپنداری که می خواهد و برای خواسته هایش حد و مرز نمی شناسد.

دولورس هرتا نمادی از مطالبات کارگری/ فمینیستی است که از سالهای آخر دهه 60 میلادی تصمیم گرفت خواسته هایش را بخواهد, یا به نوعی آنها را فریاد بزند چنانکه هیچ گوشی توان نشنیدن فریاد او را نداشته باشد.
موسس اتحادیه کارگران مزارع, موسس بنیاد دولورس هرتا در امور کارگران, زنان و جوانان, یکی از اعضای اصلی بنیاد فمینیستهای اکثریت, معلم, پرستار, فعال اجتماعی, فعال کارگری, فعال در امور افسران پلیس اسپانیایی-آمریکایی, یکی از صد زن منتخب قرن بیستم و ....

دولورس هرتا متولد 1930 از پدر و مادری لاتین تبار در نیومکزیکو آمریکاست. والدینش خیلی زود از یکدیگر جدا شدند و او از کودکی در کنار مادرش, که صاحب یک مسافرخانه و رستوران کوچک در منطقه ای کارگری بود, زندگی کرد. این مسافرخانه محل زندگی خانواده های کارگران مزارع بود و همین امر سبب آشنایی او با این قشر اجتماع و مسائل و مشکلات آنها بود. (گرچه پدرش نیز کارگر معدن بود و آنها هر از گاهی یکدیگر را ملاقات می کردند).

درگیر شدن او با مسئله حقوق کارگران از اواسط دهه شصت و به سبب آشنایی اش با سزار چاوز آغاز شد. او ابتدا در یک انجمن کارگری بعنوان منشی مشغول به کار شد و بعدها به با همکاری چاوز توانست انجمن حمایت از کارگران مزارع را راه اندازی کند. این انجمن شروعی برای اتحادیه کارگران مزارع به شمار می آید که یکی از مهمترین نهادهای مدنی برای حمایت از کارگران مهاجر در آمریکا محسوب می شود. مهمترین کار این اتحادیه در سالهای 68-69 میلادی اعتصاب برای پائین آوردن قیمت انگور بود موفقیت آن در مجاب کردن دولت اولین گام مثبت این نهاد در جلب نظر کارگران و افزایش اعتبار دولورس نزد آنها به شمار می آید. در خلال همین جریانات دولورس هرتا با گروهها و انجمنهای فمینیستی نیز آشنا شده و با تلاش و کوشش بسیار سعی در برقراری ارتباط گسترده با سایر فعالان جامعه مدنی و جلب حمایت آنها در راه اهداف سیاسی – اجتماعی خویش می کند. او بخاطر همین فعالیتها و شرکت در نشستها, تجمعها و اعتصابات غیر خشونت آمیزش تا کنون بیست و دو بار دستگیر شده است.

در سال 1988 دولورس هرتا در جریان یک تجمع خیابانی آرام و قانونی در اعتراض به کاندیداتوری جرج بوش پدر از طرف پلیس سان فرانسیسکو مورد ضرب و شتم قرار گرفت و از ناحیه کمر به شدت آسیب دید بطوریکه بارها تحت عمل جراحی قرار گرفت. این حادثه توسط دوربینهای خبرنگاران ضبط شده و بارها از تلویزیون محلی سان فرانسیسکو پخش شد و همین امر سبب شد که هرتا پلیس فدرال این شهر را به محکمه کشانده و به شدت آنها را مورد انتقاد و بازخواست قرار دهد. او همواره با جمهوری خواهان آمریکا مخالف بوده و آنها را ضد لاتین تباران می داند؛ هم اکنون او یکی از طرفداران هیلاری کلینتون نامزد دموکرات ریاست جمهوری در آمریکاست.
اما دولورس هرتا جوایز متعددی را نیز برای فعالیتهای مدنی (کارگری/فمینیستی) خود دریافت کرده است: در ماه می 2006 دانشگاه پرینستون جایزه ویژه خود را بعنوان شهروند خلاق, فداکار و مسئول به او اهدا کرد. جایزه سال 2007 انجمن بیت المللی مسیحی صلح نیز بطور مشترک به او و ویرژیلیو الیزوندو اعطا شد. هرتا همچنین عضو افتخاری سوسیالیستهای دموکرات آمریکا محسوب می شود.

مجلس نمایندگان آمریکا نیز از او بعنوان فعال مدنی و کارگری که توانسته است در وضعیت کاری و معیشتی کارگران تحول ایجاد کرده و در زمینه حقوق زنان و کودکان فعالیت کند قدردانی کرده است. مجله Ms. Magazine او را یکی از صد زن برگزیده قرن بیستم می داند و در سال 1998 نیز او را به عنوان یکی از سه زن مهم سال معرفی نموده است.

بنیادی که دولورس هرتای 77 ساله بنام خود پایه گذاری کرده یکی از مهمترین ارگانهای اجتماعی حال حاضر در آمریکاست که حدود 51 نهاد مدنی را در خود جای داده و در زمینه های مختلف مربوط به کارگران, زنان و جوانان مشغول به کار است.

دولورس دو بار ازدواج کرده و صاحب 11 فرزند است و به گفته دوستان نزدیکش فعالیتهای گسترده او هرگز نتوانسته خدشه ای در ارتباط او با فرزندانش ایجاد کند و همگان او را مادری دوست داشتنی و فداکار می دانند.

حمایت دولورس هرتا از کمپین