خون برابر خواهی در شریان های زنانه / نیکزاد زنگنه / خبرنامه امیرکبیر

جربیات نشان می دهد پیش از این عمله ی استبداد در برخورد با زنان فعال اجتماعی کمی جانب مدارا یا احتیاط را رعایت می کرد. در حالی که امروزه به یقین این گونه نیست. این روزها بسیاری از فعالین برابری خواه زنان، انواع ابزار تنبیه از خشونت فیزیکی تا تهدید و ارعاب و احضار و بازداشت و حبس تعلیقی تجربه کرده اند.

این سیر از دو جهت قابل تامل است. نخست و مهم آنکه در برهه ای از زمان تلاش و فعالیت های دگرخواهانه ی زنان، عمدتا در انحصار طبقه ای روشنفکر و بعضا دارای رانت بوده است. روندی که با پا گرفتن جنبش های مردمی زنان و در بارزترین نمود آن کمپین یک میلیون امضا، نسبتا متوقف شد و به لایه های مختلف درون جامعه تسری یافت. نیازها و خواسته های پایه ای زنان فارغ از حواشی سیاسی و ژست های انتلکتوئلی رایج مطرح شد و ضرورت پیگیری مطالبات اجتماعی فراطبقاتی زنان، بیش از پیش آشکار شد. همین ایجاد امکان فراگیر شدن فعالیت، عامل شکل گرفتن هراس در ذهن جزم اندیش سیستم حاکم و به تبع آن تنگ کردن عرصه به فعالین و پیگیران مطالبات برابر خواهانه ی حقوق زنان شد. دیگر آنکه در این سرزمین با آن سابقه ی سترگ مردسالاری توام با استبداد ریشه ای که هر صدای مخالف و منتقدی را میرا می خواهد، فضا برای جنبش های زنانه در کمترین میزان ممکن قابل تصور است و برای ابراز وجود در این عرصه ی نابرابر، دانش و آگاهی و مقاومت بسیار لازم است.

با توجه به تحلیل فوق، امروز با وضعیت جدیدی در جامعه ی زنان مواجه هستیم. استقبال و بالندگی دختران در عرصه ی آموزش عالی به قدری رو به افزایش است که مسئولین را به اعمال تبعیض جنسیتی برای ورود به دانشگاه ها وادار کرده است. جنبش ها و سازمان های مردم نهاد زنان و حرکت های خودجوش و ایده های مردمی علیرغم فشارهای حاکم به حیات و فعالیت ادامه می دهند و هر از گاه به موفقیت های چشمگیر دست می یابند به طوری که در مجامع جهانی مطرح شده و تحسین همگان را بر می انگیزند. پشتکار و انگیزه ای که در داخل سرکوب شده و با اقدامات مذبوحانه ای چون ممنوع الخروج کردن ناگهانی پروین اردلان هنگام عزیمت به استکهلم برای شرکت در مراسم اهدای جایزه اولاف پالمه به دگم اندیشی، سیاست زدگی و اصلاح ناپذیری جو موجود صحه می گذارند. مبرهن است که اکنون جنبش زنان علیرغم وجود دشواری های بسیار و خفقان حاکم، همچنان مصمم، پویا و آگاهانه رو به پیشرفت و بالندگی است. تنها با این امید و انگیزه که در آینده ی نه چندان دور سهم زنان از تحصیل، کار، جامعه، حقوق انسانی و مدنی و در نهایت زندگی، تنها و تنها برابری باشد.

منبع : خبر نامه امیر کبیر