|
تلاش بیهوده کردن بهتر از تلاش نکردن است /مارال / کمپین رشتشنبه8 دی 1386 سوار اتوبوس شرکت واحد بودیم ، و من داشتم به امتحان فرداو درس های دانشگاهم فکر می کردم ، که ناگهان دوستم پرسید فکر می کنی چقدر بشه توی اتوبوس امضا جمع کرد ؟ بی حوصله بودم و فکر می کردم به قیافه ی مسافر ها نمی آید از آنهایی باشند که امضا کنند ! فکرم را به دوستم گفتم و او پاسخ داد حتی اگر حق با تو باشد باز هم تلاش بیهوده کردن بهتر از تلاش نکردن است . تا مقصد خیلی مانده بود . بیانیه را از کیفم در آوردم ، نمی دانستم باید چه جوری شروع کنم بالاخره با دوستم تصمیم گرفتیم طوری که بغل دستی هایمان بشنوند درباره ی تبعیضات قانونی و تاثیراتشان صحبت کنیم . و من درحالیکه بیانیه دستم بود شروع کردم :فلانی هفت ساله که می خواد طلاق بگیره نمی تونه . دادگاه هم میگه مگه شوهرت معتاده ؟ مگه خرجی نمی ده ؟ مگه می زندت ؟و از این حرفها ....هیچ کس از دردی که اون می کشه خبر نداره ، از اینکه با کسی زندگی می کنه که 180 درجه از لحاظ فرهنگی با هم فرق می کنن. ...چرا شهادت دو زن مساوی یک مرده مگه ما چه چیزیمون از مردا کمتره ؟اگه ما واقعا عقلمون از مردا کمتره پس چرا سن مسئولیت کیفری ما 9 سالگیه ؟و دوستم می گفت با امضای این برگه شاید بتونیم کمکی کرده باشیم ... دختری کنارمون ایستاده بود ازش خواستم که مطالعه کنه و اون با اشتیاق تمام امضا کرد و برگه را به بغل دستی اش داد تا اون هم اگه خواست امضا کنه . برگه دست به دست می چرخید ، من برگه ی دیگری بیرون آوردم و به خانم دیگری که پشت سرمان نشسته بود دادم و پرسیدم می شود شما هم بیانیه را بخوانید ؟او گفت که قبلا امضا کرده است . به مقصد نزدیک می شدیم و بیانیه هایی که دست به دست چرخیده بود پر از امضا به دستم رسیده بود ... |