امضا کردن برای برابری / وبلاگ اتاقی از آن خود

در امضا کردن برای برابری، امضا کننده مهم است یا کنش او؟

این سوال عنوان یکی از مطالب اخیر سایت تغییر برای برابری است و همچنین سوالی است ما کنشگران کمپین بارها از خود پرسیده ایم و با جوابها و نظرات گوناگونی هم روبه رو شده ایم که هر کدام به نوبه خود قانع کننده بودند .

اما عاملی که مرا به نوشتن این پست واداشت٬ بیان نظر خودم در مورد این موضوع بود که بارها و بارها در هنگام امضا جمع کردن با ان رو به رو شدم.

در اغاز کار امضا گرفتن از مردم هیچ گاه این سوال را از خود نپرسیده بودم که چه کسی می تواند امضا کند و چه کسی نمی تواند و حتی حالا هم این موضوع چندان دغدغه ام نیست٬علت هم این است که از نظر منطقی امکان ندارد که بتوانیم بفهمیم که رفتار امضا کنندگان در خانه شان چطور است و ایا واقعا به برابری اعتقاد دارند؟ در اینجا تنها فردی که به برابری اعتقاد دارد و امضای خود را در برگه بیانیه می گذارد اهمیت دارد و کنش او در ان لحظه ٬که امضا کردن است.

با توجه به اینکه ما در تاکسی ٬اتوبوس ٬مترو ٬ خیابان و.... امضا جمع می کنیم و مدت زمانی که صرف گفتگوی چهره به چهره با مردم می کنیم در نهایت ۱۵ دقیقه است و در این مدت زمان تنها می توان راجع به طرح وکلیات قوانینی که مد نظر کمپین است صحبت کرد و علاوه بر ان٬ تجربه من از یکسال امضا جمع کردن (حداقل به خودم ) نشان داده است که کسانی که به نابرابر بودن این قوانین و یا به شیوه کار کمپین اعتقاد ندارند و یا حتی ترس از امضا کردن دارند٬ به راحتی از امضا کردن سر باز می زنند. البته در مواردی با کسانی برخورد داشته ام که تنها یک یا دو مورد از قوانین را تبعیض امیز می دانستند و حتی با برابری در بعضی موارد مثل حق طلاق برابر صد در صد مخالف بودند٬اما با این وجود با کمال میل برگه امضا کردند. و حتی اخیرا از اقایی امضا گرفتم که معتقد به برابری کامل زن و مرد بود ان را از ملزومات جامعه امروز می دانست اما بعد از امضا کردن گفت که با تعدد زوجات موافق است. و یا پسری که معتقد بود که برابری زنان و مردان زنان را از زنانگی شان دور می کند و انها بی هویت می کند ولی تنها برای اینکه به ژست روشن فکری اش در مقابل دوست دخترش٬ که صد در صد موافق با کمپین و تغییر قوانین بود (حتی داوطلب فعالیت در کمپین شد) خدشه ای وارد نشود برگه را امضا کرد. به نظر من همین که نشان دادن اعتقاد به برابری ارزش باشد(حتی اگر اعتقاد قلبی وجود نداشته باشد)٬ این خود راه را برای رسیدن به برابری هموارتر می کند.

وبلاگ اتاقی از آن خود