|
|
مریم اسداللهی نایبرییس فدراسیون بولینگ و بیلیارد: تفکیک جنسیتی از سالنهای بولینگ برداشته میشود
يكشنبه15 اردیبهشت 1392
شرق - در یکی از خیابانهای غربیترین منطقه تهران در کوچهای بنبست، طبقه سوم، یک آپارتمان کوچک واقع شده و تنها سه کارمند دارد. اینجا فدراسیون بیلیارد و بولینگ بانوان است. ساختمانش هم کاملا مثل ورزششان خیلی مورد توجه قرار نگرفته و دور از شهر قرار دارد. چند سالی بیش نیست که بیلیارد برای بانوان به عنوان یک ورزش جا افتاده و خانوادهها متوجه شدند که میتوانند این رشته را در کنار سایر رشتههای ورزشی قبول کنند، در بولینگ اما هنوز وضع به این شکل هم نیست و به آن فقط به صورت یک تفریح شاد نگاه میشود. فدراسیون بولینگ و بیلیارد تلاشی برای رسیدن به سایر رشتههای ورزشی مطرح و پرطرفدار دنیا داشته است. به همین منظور گفتوگویی داشتیم با مریم اسداللهی، نایبرییس فدراسیون بانوان تا با فعالیتهای آنها از نزدیک آشنا شویم.
چرا بولینگ با سطح جهانی فاصله دارد؟
در حال حاضر تیم بیلیارد بانوان در رشته اسنوکر در رده نهم جهانی قرار دارد اما در رشته بولینگ بانوان ما با سطح جهانی فاصله دارند که برنامههایی تدارک دیده شده و اقداماتی برای پیشرفت آن صورت گرفته است.
بولینگ به دلیل سازوکار کمتر و همچنین سختافزار غیرقابل دسترس در کشور نتوانسته به حد مطلوبی برسد. تعداد باشگاههای بولینگ در سطح کشور به 20 تا 22 باشگاه میرسدکه همه آنها هم فعال نیستند. در استان تهران پنج سالن بولینگ فعال وجود دارد که بانوان فقط از سهتای آن میتوانند استفاده کنند. با این تفاصیل، بولینگ نمیتواند رشته پرطرفداری باشد. با اینکه بسیار جذاب است ولی چون در دسترس بودن آن برای فدراسیون و مردم پرهزینه است، مخاطبان کمی دارد و برای فدراسیون پرهزینه است چون ساخت یک سالن بولینگ بسیار گران تمام میشود. این سالن وقتی در دسترس مردم قرار میگیرد آنها باید پول بیشتری نسبت به سایر ورزشها پرداخت کنند، برای همین به قشر بالای جامعه اختصاص پیدا میکند. این دلایلی است که بولینگ نتوانسته آنطور که باید بین مردم جایی داشته باشد. در کشورهای خارجی بولینگ به ورزش خانوادگی معروف است و بسیار هم مورد استقبال قرار گرفته ولی در ایران ما از این ورزش مفرح خیلی دور هستیم. در این سالها مدیران فدراسیون سعی دارند سالنهای بولینگ را بیشتر در دسترس مردم قرار دهند.
اینکه بیلیارد هم برای مردم ورزش عمومی نیست، به همین دلایل است؟
باشگاههای بیلیارد به نسبت خیلی بیشتر هستند، ما بیش از صد سالن در سطح کشور داریم. به همین نسبت هم مخاطبان بیشتری را در خود جای میدهند و در نتیجه تعداد شرکتکنندگان در مسابقات، داورها و مربیان مربوط به این رشته هم بیشتر از بولینگ است. در بیلیارد ما 700 مربی و داور بینالمللی داریم و داورهای ما برای قضاوت به میادین جهانی دعوت میشوند. به نظر من این مخاطبان هستند که تعیین میکنند چه رشتهای فعالتر است، ما به همان نسبت دغدغه برای بولینگ داریم که برای بیلیارد داریم اما بیلیارد به دلیل متقاضی فعال بیشتر به چشم میآید.
سالنی هم مختص بانوان در این دو رشته در حال ساخت هست؟
چند سالن بولینگ در دست ساخت است که به دلیل تغییر قیمت ناگهانی ارز نیمهکاره ماندهاند زیرا تمام وسایل و ابزار آن از خارج از کشور وارد میشود. ما هم به دلیل کمبود اعتبار نمیتوانیم کمک کنیم تا این سالنها زودتر به پایان برسد.
چرا از سالنهای موجود در تهران فقط از سالن انقلاب میشود به صورت خانوادگی استفاده کرد؟
در حال حاضر سالن انقلاب و صدف و تیراژه و سالن بولینگ چمران (عبدو) در تهران مشغول به کارند و تا چند ماه اخیر تفکیک جنسیتی در آنها اعلام شده بود ولی قرار است از ماههای آینده این قانون برداشته شود. در باشگاه انقلاب همه اعضا خانواده میتوانند از این ورزش شاد لذت ببرند. پایگاه قهرمانی آزادی هم در حال تجهیز است و میزهای آن از معروفترین برندها که در تورنمنتهای جهانی از آنها استفاده میشود خریداری شده و در حال نصب است. این پایگاه کلاسهای رایگانی را در تابستان برای پر کردن اوقات فراغت دانشجویان و دانشآموزان در نظر گرفته است. از دو سال پیش هم تلاش کردیم برای تمدید جواز باشگاهها شرطی برای حضور بانوان در آن گنجانده شود تا ساعتهایی به تمرین بانوان اختصاص یابد که کار موفقی بود. متاسفانه کمبود امکانات برای بانوان عاملی شده تا در این دو رشته از آقایان فاصله بگیریم اما اگر هیاتها و باشگاهها همکاری کنند به طور حتم بانوان هم میتوانند این راه را در کوتاهمدت طی کنند.
چرا بیلیارد و بولینگ جزو رشتههای مصوب دانشگاهی نیست؟
بولینگ که مشخص است به دلیل هزینه زیاد ساخت سالن نمیتواند در دانشگاه سالن اختصاصی داشته باشد ولی بیلیارد برای اولین بار در دانشگاه استان آذربایجانغربی در واحدهای درسی رشته تربیتبدنی قرار گرفت و مورد استقبال زیادی هم واقع شد. این حرکت خوبی بود تا دانشجویان را به سوی بیلیارد سوق دهند. سایر استانها هم قرار است در واحدهای عملی خود بیلیارد را به صورت درس اختیاری قرار دهند. ورزش دانشجویی میتواند استارت خوبی برای ورزش ملی باشد.
چرا نگاه مردم به این دو رشته خیلی مثبت نیست؟
به بولینگ و بیلیارد به دلیل سابقهای که در گذشته داشتند، به عنوان یک ورزش کاذب نگاه میشد. بعد از انقلاب تحول خوبی در این دو رشته شکل گرفت و به خوبی سازماندهی شدند. مهمتر اینکه عواملی که موجب بدنامی این ورزشها میشد کلا از آنها حذف شد. با مقارن شدن رشتهها با باورهای مردم دیدشان کاملا تغییر کرد. به طور حتم هنوز هم باید کار فرهنگی انجام تا زمینه برای حضور مستمر بانوان در این رشتهها مطابق با ارزشهای دینی و ملی ایران مهیا شود اگر عمیقتر به این دو ورزش نگاه کنیم اتفاقا ورزشهای تقویت اعصاب و عضله هستند و اکثر افراد باهوش و بااستعداد میتوانند در این رشتهها موفق باشند، پس باید برای جذب این افراد برنامهریزی خوب و منسجمی انجام شود؛ هم ذهنیتها را عوض کنیم و هم اینکه افراد باهوش را در این دو رشته پرورش دهیم. آمار نشان داده که طی این چند سال اخیر تعداد طرفداران بیلیارد بانوان دو تا سه برابر شده است. این موضوع باعث میشود سطح بازیها هم به نسبت بالا برود و با تقویت بازی بچهها در سطح جهانی حرفی برای زدن خواهیم داشت که باز هم این موضوع برای کسانی که برای اولین بار میخواهند این رشته را آزمایش کنند ایجاد انگیزه میکند. از سوی دیگر وقتی مردم افراد موفق را میبینند نگاهشان هم تغییر میکند.
اعضای تیم ملی باید در کنار بولینگ و بیلیارد به ورزش بدنسازی هم بپردازند؟
صددرصد. ما ورزشی نداریم که از بدنسازی و آمادگی جسمانی به دور باشد. آمادگی جسمانی پایه و بیس اصلی همه ورزشهاست. حتی شطرنج که یک ورزش ثابت و فکری است نیاز به آمادگی جسمانی دارد. در بیلیارد که بحث کاملا متفاوت است چون یک ورزشکار در طول مسابقه باید یک ماراتن دوساعته را طی کند و این استقامت و حرکت انقباضی عضلانی بالایی را لازم دارد. در بیلیارد ارتباط بین عصب و عضله باید بسیار بالا باشد که با اعضای تیم ملی ورزش پیلاتس آموزش داده و کار میشود.